PRODUCTIE
Bal van de pompiers

Regie

Marleen Sterck

Auteur

Max Frisch

Spelers

Louis Laevers, Nadine Pardon, Marc Vanlangendonck, José Lambrechts, Sophie Casse,Roger De Mol, Chantal Pardon, Fons Vertommen, Kris Dejongh, Joppe Frateur, Mike Versonnen, Joris Sels, Philippe Leempoels, Anita Andries, Ann Li, Ine, Ignace en Hannes Hendrickx, Maarten, Sander en Emma Dejongh

Speeldata
26.03.2004
27.03.2004
02.03.2004
03.04.2004

Verhaal / info

Een komedie met een donkere boodschap

In dit stuk uit 1958 vertelt Max Frisch het verhaal van Godfried Biedermans, een gegoede burger. Hij heeft een fabriekje in haarlotion en voert graag het hoge woord bij de vrienden op café. Over de brandstichters, die de laatste tijd de stad teisteren, heeft hij zijn mening klaar: “Ophangen, dat moesten ze ermee, allemaal!”.

Als mijnheer Biedermans op een dag een worstelaar op bezoek krijgt, die met mooie praatjes om onderdak komt vragen, toont hij zich al gauw heel wat minder flink. Biedermans heeft ook zijn onfrisse kantjes. Zo gedraagt hij zich tegen de weduwe van zijn werknemer keihard. Hij heeft van haar toch niets te vrezen, maar hij kronkelt en slijmt als hij tegenover de worstelaar staat, die hem angst inboezemt. Naarmate het stuk vordert stapelen de aanwijzingen zich op, dat deze kerel wel degelijk één van de brandstichters is, maar Biedermans wíl het gevaar niet onder ogen zien. Zo gebruikt Frisch een mooi beeld om de brandstichter te typeren. Hij laat hem opkomen als een wolf in schaapskleren en knipoogt zo over de schouder van Godfried naar het publiek: die Biedermans is toch echt oerdom!

Met deze parabel houdt de schrijver zijn landgenoten in het naoorlogse Zwitserland een spiegel voor: hebben wij het gevaar wel gezien? Hebben we het wel willen zien? Ja, hebben wij het onrecht niet in de hand gewerkt en meegespeeld?

Ook vandaag klinkt zijn boodschap nog even sterk. Deze vraag is van alle tijden en geldt zowel voor de grote politieke vragen als voor de privé-sfeer. Herkennen we ons zelf niet een beetje in mijnheer Biedermans? Laten wij ons ook niet meeslepen door mooipraters en charmeurs? Brengen wij de moed op om krachtdadig tegen hen op te treden of handelen ook wij niet vaak uit eigenbelang? Zoals Biedermans het zegt: “Zolang ik ze te vriend houd, ze een maaltijd aanbied en onderdak, hoop ik dat er bij mij niets gebeurt”.

De boodschap van Frisch heeft een bitter smaakje: de mens wil niet leren en om de zoveel tijd staat de wereld in brand. Zij die buiten schot blijven, feesten ondertussen verder en maken plezier.


Foto
Bekijk de productiefoto's